ادله عدم لذت از نماز در بیان امام سجاد در قالب دعای ابوحمزه ثمالی

دعای ابوحمزه دعایی است که حضرت امام زین‌العابدین(علیه‌السلام) در سحرهای ماه رمضان می خواندند و مستحب است خوانده شود ، این دعا علاوه بر قرب معنوی، توحید را نیز آموزش می دهد.و دارای مراتبی می باشد و یکی از روشهای مهم پیمودن معرفت الهی است .   چرا در هنگام نماز چنینم ؟ در بخش میانی دعای ابوحمزه به خداوند چنین اعتراف می کنیم : خدایا ! اللّهُمَّ هرگاه گفتم مهیا و آماده شدم و در پیشگاهت به نماز ایستادم و با تو راز گفتم، چرتی بر من افکندی،   إنّى کُلَّما قُلْتُ قَدْ تَهَیَّأْتُ وَتَعَبَّأْتُ آنگاه که وارد نماز شدم و حال راز گفتن را از من گرفتی آنگاه که با تو رازونیاز کردم، مرا چه شده؟                           وَقُمْتُ للصَّلاة بَیْنَ یَدَیْکَ وَناجَیْتُکَ أَلْقَیْتَ عَلَىَّ نُعاساً إذا أَنَا صَلَّیْتُ، وَسَلَبْتَنى مُناجاتَکَ هرگاه گفتم نهانم شایسته شد و جایگاهم به جایگاه توبه‌کنندگان نزدیک گشت برایم گرفتاری پیش آمد،                                         إذا أَنَا ناجَیْتُ، مالى کُلَّما قُلْتُ قَدْ صَلُحَتْ سَریرَتى،وَقَرُبَ منْ مَجالس التَّوَّابینَ مَجْلسى بر اثر آن گرفتاری پایم لغزید و میان من و خدمت به تو مانع شد؛  عَرَضَتْ لى بَلیَّةٌ أَزالَتْ قَدَمى وَحالَتْ بَیْنى وَبَیْنَ خدْمَتکَ؛   ادله عدم لذت از نماز و عبادت سپس در ادامه دعا حضرت امام زین‌العابدین  به ما چنین می اموزند که دلایل عدم لذت از نماز و عبادات این موارد می باشد : سرور من !                                                                                                                        سَیّدى شاید مرا از درگاهت رانده‌ای و از خدمتت برکنار نموده‌ای،  لَعَلَّکَ عَنْ بابکَ طَرَدْتَنى، وَعَنْ خدْمَتکَ نَحَّیْتَنى، یا مرا دیده‌ای که حقّت را سبک می‌شمارم پس از پیشگاهت دورم ساختی،  أَوْ لَعَلَّکَ رَأَیْتَنى مُسْتَخفّاً بحَقّکَ فَأَقْصَیْتَنى، یا شاید مرا روی‌گردان از خود مشاهده کردی، پس مرا مورد خشم قرار دادی أَوْ لَعَلَّکَ رَأَیْتَنى مُعْرضاً عَنْکَ فَقَلَیْتَنى، یا شاید مرا در جایگاه دروغ‌گویان یافتی، پس به دورم انداختی،                   أَوْ لَعَلَّکَ وَجَدْتَنى فى مَقام الْکاذبینَ فَرَفَضْتَنى، یا شاید مرا نسبت به نعمت‌هایت ناسپاس دیدی، پس محرومم کردی  أَوْ لَعَلَّکَ رَأَیْتَنى غَیْرَ شاکرٍ لنَعْمائکَ فَحَرَمْتَنى، یا شاید مرا از هم‌نشینی دانشمندان غایب یافتی، پس خوارم نمودی،  أَوْ لَعَلَّکَ فَقَدْتَنى منْ مَجالس الْعُلَماء فَخَذَلْتَنى، یا شاید مرا در گروه بی‌خبران دیدی، پس از رحمتت ناامیدم کردی،  أَوْ لَعَلَّکَ رَأَیْتَنى فى الْغافلینَ فَمنْ رَحْمَتکَ آیَسْتَنى، یا شاید مرا انس یافته با مجالس بیکاره‌ها دیدی، پس مرا به آنان واگذاشتی،   أَوْ لَعَلَّکَ رَأَیْتَنى آلفَ مَجالس الْبَطَّالینَ فَبَیْنى وَبَیْنَهُمْ خَلَّیْتَنى، یا شاید دوست نداشتی دعایم را بشنوی پس دورم نمودی،  أَوْ لَعَلَّکَ لَمْ تُحبَّ أَنْ تَسْمَعَ دُعائى فَباعَدْتَنى، یا شاید به خاطر جرم و جنایتم کیفرم نمودی،                                         أَوْ لَعَلَّکَ بجُرْمى وَجَریرَتى کافَیْتَنى یا شاید برای کمی حیایم از تو، مجازاتم نمودی؛                                    أَوْ لَعَلَّکَ بقلَّة حَیائى منْکَ جازَیْتَنى؛   درخواست عفو و بخشش برای درک ابعاد عبودیت ! آنگاه برای رفع این نقیصه از خداوند چنین می خواهیم :   سرور من،                                            سَیّدى مرا به فضلت ببخش     هَبْنى بفَضْلکَ و باگذشتت بر من کرم کن    وَتَصَدَّقْ عَلَىَّ بعَفْوکَ، و به پرده‌پوشی‌ات خطاهایم را بپوشان  وَجَلّلْنى بسَتْرکَ، و به بزرگواری و جودت از توبیخم درگذر، وَاعْفُ عَنْ تَوْبیخى بکَرَم وَجْهکَ، کل دعای ابوحمزه ثمالی بصورت موضوعی شده : https://javadfesharaki.blog.ir/1402/01/08/%D8%AF%D8%A7