ادبیات پایداری
معارف دعای هفتم صحیفه سجادیه
خلاصه خبر
در شرایطی که بحران کرونا از اسفند ۱۳۹۸ تا کنون روند تصاعدی داشته و سبب تلفات جانی و خسارات مادی شده و مشکلات زیادی در ابعاد زندگی فردی و اجتماعی بوجود آورده است ، رهبر انقلاب اسلامی توصیه به خواندن دعای هفتم صحیفه سجادیه نموده اند . با واکاوی مضامین متن دعا و تبدیل آن به صورت موضوعی ، دعا شامل چهار بخش می باشد ؛ که در این یادداشت تبیین شده است .
دکتر سید جواد هاشمی فشارکی
قدرت و توانایی خداوند :
نخست عظمت و توانایی خداوند را در دعا ذکر میکنیم :
ای آن‌که گره‌های امور رنج‌آور، به وسیلۀ او گشوده می‌شود؛ يَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكَارِهِ ،﴿1﴾
و ای آن‌که تندی و تیزی سختی‌ها، به عنایت او فرو می‌نشیند؛ وَ يَا مَنْ يُفْثَأُ [يَفْثَأُ] بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ ﴿1﴾
و ای آن‌که بیرون آمدن از تنگی و فشار و قرار گرفتن در راحتی گشایش و رهایی از غم و اندوه، از او خواسته می‌شود. وَ يَا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الَْمخْرَجُ إِلَى رَوْحِ الْفَرَجِ . ﴿1﴾
دشواری‌ها در برابر قدرتت آسان گردد ذَلَّتْ لِقُدْرَتِكَ الصِّعَابُ﴿2﴾
و وسایل زندگی و اسباب حیات، به لطفت فراهم آید وَ تَسَبَّبَتْ بِلُطْفِكَ الْأَسْبَابُ ﴿2﴾
و فرمان و حکم به نیرویت جریان یابد؛ وَ جَرَى بِقُدرَتِكَ الْقَضَاءُ ،﴿2﴾
و همه چیز بر اساس و اراده‌ات می‌گذرد. وَ مَضَتْ عَلَى إِرَادَتِكَ الْأَشْيَاءُ﴿2﴾
پس همۀ موجودات به خواست تو، بی آن‌که فرمان کلامی دهی، فرمان برند؛ فَهِيَ بِمَشِيَّتِكَ دُونَ قَوْلِكَ مُؤْتَمِرَةٌ﴿3﴾
و(همۀ موجودات ) به اراده‌ات، بی آن‌که با گفتار نهی کنی، از کار باز ایستند وَ بِإِرَادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ مُنْزَجِرَةٌ . ﴿3﴾
تنها تو را در دشواری‌ها می‌خوانند أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ﴿4﴾
و در بلاهای سخت و دشوار، تنها تو پناهگاهی وَ أَنْتَ الْمَفْزَعُ فِي الْمُلِمَّاتِ ، ﴿4﴾
بلاهای سخت و دشوار از انسان دور نمی‌شود، مگر آنچه را که تو دور کنی؛ لَا يَنْدَفِعُ مِنْهَا إِلَّا مَا دَفَعْتَ﴿4﴾
و از گره‌های رنج‌آور، چیزی گشوده نمی‌شود، مگر آنچه را تو بگشایی وَ لَا يَنْكَشِفُ مِنْهَا إِلَّا مَا كَشَفْتَ﴿4﴾
و تو به برطرف کردن آنچه که به آن گرفتار شده‌ام و دور کردن بلایی که در آن افتاده‌ام، توانایی؛ وَ أَنْتَ الْقَادِرُ عَلَى كَشْفِ مَا مُنِيتُ بِهِ ، ﴿10﴾
ای دارای عرش بزرگ! يَا ذَا الْعَرْشِ الْعَظِيمِ . ﴿10﴾
بیان مشکل بدرگاه الهی
سپس مشکل خود را بدرگاه الهی بیان میکنیم :
پروردگارا! بلایی بر من نازل شده که سنگینی‌اش مرا به زحمت و رنج انداخته وَ قَدْ نَزَلَ بِي يَا رَبِّ مَا قَدْ تَكَأَّدَنِي ثِقْلُهُ﴿5﴾
و سختی و مشکلی به دردم آورده که تحمّلش مرا در فشار قرار داده، وَ أَلَمَّ بِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ ﴿5﴾
و تو آن را به قدرتت بر من وارد کرده‌ای وَ بِقُدْرَتِكَ أَوْرَدْتَهُ عَلَيَّ﴿6﴾
و به اقتدارت به سوی من فرستاده‌ای، وَ بِسُلْطَانِكَ وَجَّهْتَهُ إِلَيَّ . ﴿6﴾
چیزی را که تو وارد کرده‌ای، مُصْدِرَ ،﴿7﴾
اعتراف به عجز در برابر مشکل
آنگاه در برابر عظمت و توانایی خداوند ؛ احساس عجز خود را بیان میکنیم :
پس چیزی را که تو وارد کرده‌ای، برگرداننده‌ای برای آن نیست؛ فَلَا مُصْدِرَ لِمَا أَوْرَدْتَ ،﴿7﴾
و آنچه را تو فرستاده‌ای، دور کننده‌ای برای آن وجود ندارد؛ وَ لَا صَارِفَ لِمَا وَجَّهْتَ ،﴿7﴾
و چیزی را که تو بسته‌ای، گشاینده‌ای برایش نمی‌باشد؛ وَ لَا فَاتِحَ لِمَا أَغْلَقْتَ ،﴿7﴾
و چیزی را که تو بگشایی، کسی قدرت بستنش را ندارد؛ وَ لَا مُغْلِقَ لِمَا فَتَحْتَ ،﴿7﴾
و آنچه را که تو دشوار کرده‌ای، آسان کننده‌ای برایش نیست؛ وَ لَا مُيَسِّرَ لِمَا عَسَّرْتَ ،﴿7﴾
و کسی را که تو بی یار و یاور گذاشته‌ای، یاوری برای او وجود ندارد. وَ لَا نَاصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ . ﴿7﴾
( موجودات ) تنها تو را در دشواری‌ها می‌خوانند أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ﴿4﴾
درخواست حل مشکل از خداوند
پس از ذکر موارد فوق ، حال عاجانه از خداوند درخواست حل مشکل می کنیم :
پس بر محمّد و آلش درود فرست، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ،﴿8﴾
ای پروردگارم! و به فضل و احسانت، درِ گشایش و فرج را به روی من باز کن وَ افْتَحْ لِي يَا رَبِّ بَابَ الْفَرَجِ بِطَوْلِكَ ،﴿8﴾
و به چاره سازیت، تسلّط غم و اندوه را از من بشکن وَ اكْسِرْ عَنِّي سُلْطَانَ الْهَمِّ بِحَوْلِكَ ،﴿8﴾
و مرا در موردی که از آن شکایت دارم، به تأمل و تدبّر نیک برسان؛ وَ أَنِلْنِي حُسْنَ النَّظَرِ فِيما شَكَوْتُ ،﴿8﴾
و در آنچه از تو درخواست می‌کنم، شیرینی اجابت را بچشان؛ وَ أَذِقْنِي حَلَاوَةَ الصُّنْعِ فِيما سَأَلْتُ ،﴿8﴾
و از جانب خودت، رحمت و گشایشی گوارا به من ببخش؛ وَ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ فَرَجاً هَنِيئاً ،﴿8﴾
و برای من از نزد خود، راه نجاتی سریع قرار ده. وَ اجْعَلْ لِي مِنْ عِنْدِكَ مَخْرَجاً وَحِيّاً . ﴿8﴾
و مرا به خاطر غمگینی و حزن و اندوه، از رعایت واجباتت و به کار گرفتن مستحباتت باز مدار. وَ لَا تَشْغَلْنِي بِالاِهْتِمامِ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِكَ ، وَ اسْتِعْمَالِ سُنَّتِكَ . ﴿9﴾
پروردگارا! به سبب بلایی که بر من نازل شده، درمانده شده‌ام؛ فَقَدْ ضِقْتُ لِمَا نَزَلَ بِي يَا رَبِّ ذَرْعاً ، ﴿10﴾
و از تحمّل آنچه برای من پیش آمده، دلم از اندوه و غصّه پر شده؛ وَ امْتَلَأْتُ بِحَمْلِ مَا حَدَثَ عَلَيَّ هَمّاً ، ﴿10﴾
بنابراین قدرت و توانایی‌ات را دربارۀ من به کار گیر؛ وَ دَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِيهِ ، ﴿10﴾
اگرچه از جانب تو سزاوار آن نیستم؛ ای دارای عرش بزرگ! فَافْعَلْ بِي ذَلِكَ وَ إِنْ لَمْ أَسْتَوْجِبْهُ مِنْكَ ، يَا ذَا الْعَرْشِ الْعَظِيمِ . ﴿10﴾
سخن پایانی
با توجه به توصیه رهبرانقلاب مبنی بر خواندن دعای هفتم صحیفه سجادیه و امیدواری ایشان به دعای برخاسته از دل پاک و صاف جوانان و افراد پرهیزگار برای دفع بلاهای بزرگ ، علاوه بر رعایت تمام توصیه های پزشکی و لازم است، تا پایان رقع بحران کرونا هر روز این دعا قرائت شود، تا ان شاالله بسرعت بساط ویروس منحوس برچیده شود .
###################################################3
پیوست
متن دعای هفتم صحیفه سجادیه
﴿1﴾ يَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكَارِهِ ، وَ يَا مَنْ يُفْثَأُ [يَفْثَأُ] بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ ، وَ يَا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الَْمخْرَجُ إِلَى رَوْحِ الْفَرَجِ .
(1) ای آن‌که گره‌های امور رنج‌آور، به وسیلۀ او گشوده می‌شود؛ و ای آن‌که تندی و تیزی سختی‌ها، به عنایت او فرو می‌نشیند؛ و ای آن‌که بیرون آمدن از تنگی و فشار و قرار گرفتن در راحتی گشایش و رهایی از غم و اندوه، از او خواسته می‌شود.
﴿2﴾ ذَلَّتْ لِقُدْرَتِكَ الصِّعَابُ ، وَ تَسَبَّبَتْ بِلُطْفِكَ الْأَسْبَابُ ، وَ جَرَى بِقُدرَتِكَ الْقَضَاءُ ، وَ مَضَتْ عَلَى إِرَادَتِكَ الْأَشْيَاءُ .
(2) دشواری‌ها در برابر قدرتت آسان گردد و وسایل زندگی و اسباب حیات، به لطفت فراهم آید و فرمان و حکم به نیرویت جریان یابد؛ و همه چیز بر اساس و اراده‌ات می‌گذرد.
﴿3﴾ فَهِيَ بِمَشِيَّتِكَ دُونَ قَوْلِكَ مُؤْتَمِرَةٌ ، وَ بِإِرَادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ مُنْزَجِرَةٌ .
(3) پس همۀ موجودات به خواست تو، بی آن‌که فرمان کلامی دهی، فرمان برند؛ و به اراده‌ات، بی آن‌که با گفتار نهی کنی، از کار باز ایستند.
﴿4﴾ أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ ، وَ أَنْتَ الْمَفْزَعُ فِي الْمُلِمَّاتِ ، لَا يَنْدَفِعُ مِنْهَا إِلَّا مَا دَفَعْتَ ، وَ لَا يَنْكَشِفُ مِنْهَا إِلَّا مَا كَشَفْتَ
(4) تنها تو را در دشواری‌ها می‌خوانند و در بلاهای سخت و دشوار، تنها تو پناهگاهی. بلاهای سخت و دشوار از انسان دور نمی‌شود، مگر آنچه را که تو دور کنی؛ و از گره‌های رنج‌آور، چیزی گشوده نمی‌شود، مگر آنچه را تو بگشایی.
﴿5﴾ وَ قَدْ نَزَلَ بِي يَا رَبِّ مَا قَدْ تَكَأَّدَنِي ثِقْلُهُ ، وَ أَلَمَّ بِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ .
(5) پروردگارا! بلایی بر من نازل شده که سنگینی‌اش مرا به زحمت و رنج انداخته و سختی و مشکلی به دردم آورده که تحمّلش مرا در فشار قرار داده،
﴿6﴾ وَ بِقُدْرَتِكَ أَوْرَدْتَهُ عَلَيَّ وَ بِسُلْطَانِكَ وَجَّهْتَهُ إِلَيَّ .
(6) و تو آن را به قدرتت بر من وارد کرده‌ای و به اقتدارت به سوی من فرستاده‌ای،
﴿7﴾ فَلَا مُصْدِرَ لِمَا أَوْرَدْتَ ، وَ لَا صَارِفَ لِمَا وَجَّهْتَ ، وَ لَا فَاتِحَ لِمَا أَغْلَقْتَ ، وَ لَا مُغْلِقَ لِمَا فَتَحْتَ ، وَ لَا مُيَسِّرَ لِمَا عَسَّرْتَ ، وَ لَا نَاصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ .
(7) پس چیزی را که تو وارد کرده‌ای، برگرداننده‌ای برای آن نیست؛ و آنچه را تو فرستاده‌ای، دور کننده‌ای برای آن وجود ندارد؛ و چیزی را که تو بسته‌ای، گشاینده‌ای برایش نمی‌باشد؛ و چیزی را که تو بگشایی، کسی قدرت بستنش را ندارد؛ و آنچه را که تو دشوار کرده‌ای، آسان کننده‌ای برایش نیست؛ و کسی را که تو بی یار و یاور گذاشته‌ای، یاوری برای او وجود ندارد.
﴿8﴾ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ افْتَحْ لِي يَا رَبِّ بَابَ الْفَرَجِ بِطَوْلِكَ ، وَ اكْسِرْ عَنِّي سُلْطَانَ الْهَمِّ بِحَوْلِكَ ، وَ أَنِلْنِي حُسْنَ النَّظَرِ فِيما شَكَوْتُ ، وَ أَذِقْنِي حَلَاوَةَ الصُّنْعِ فِيما سَأَلْتُ ، وَ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ فَرَجاً هَنِيئاً ، وَ اجْعَلْ لِي مِنْ عِنْدِكَ مَخْرَجاً وَحِيّاً .
(8) پس بر محمّد و آلش درود فرست، ای پروردگارم! و به فضل و احسانت، درِ گشایش و فرج را به روی من باز کن و به چاره سازیت، تسلّط غم و اندوه را از من بشکن و مرا در موردی که از آن شکایت دارم، به تأمل و تدبّر نیک برسان؛ و در آنچه از تو درخواست می‌کنم، شیرینی اجابت را بچشان؛ و از جانب خودت، رحمت و گشایشی گوارا به من ببخش؛ و برای من از نزد خود، راه نجاتی سریع قرار ده.
﴿9﴾ وَ لَا تَشْغَلْنِي بِالاِهْتَِمامِ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِكَ ، وَ اسْتِعْمَالِ سُنَّتِكَ .
(9) و مرا به خاطر غمگینی و حزن و اندوه، از رعایت واجباتت و به کار گرفتن مستحباتت باز مدار.
﴿10﴾ فَقَدْ ضِقْتُ لِمَا نَزَلَ بِي يَا رَبِّ ذَرْعاً ، وَ امْتَلَأْتُ بِحَمْلِ مَا حَدَثَ عَلَيَّ هَمّاً ، وَ أَنْتَ الْقَادِرُ عَلَى كَشْفِ مَا مُنِيتُ بِهِ ، وَ دَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِيهِ ، فَافْعَلْ بِي ذَلِكَ وَ إِنْ لَمْ أَسْتَوْجِبْهُ مِنْكَ ، يَا ذَا الْعَرْشِ الْعَظِيمِ .
(10) پروردگارا! به سبب بلایی که بر من نازل شده، درمانده شده‌ام؛ و از تحمّل آنچه برای من پیش آمده، دلم از اندوه و غصّه پر شده؛ و تو به برطرف کردن آنچه که به آن گرفتار شده‌ام و دور کردن بلایی که در آن افتاده‌ام، توانایی؛ بنابراین قدرت و توانایی‌ات را دربارۀ من به کار گیر؛ اگرچه از جانب تو سزاوار آن نیستم؛ ای دارای عرش بزرگ!
منبع ترجمه زیارت عاشورا : پایگاه اطلاع رسانی استاد حسین انصاریان به نشانی زیر می باشد:
https://www.erfan.ir/farsi/sahifeh7/10011/%D8
