ای مردم ما هم خواهیم رفت، شما می‌مانید و راه شهیدان. شما را به مظلومیت آن مردی که هر وقت احساس دلتنگی می‌کرد به گوشه‌ای می نشست و به درب خانه‌اش خیره می‌شد.
آری شلمچه علی و درب نیم سوخته درب در خانه‌اش آنجا بود شما را به اشک‌های پاک اون دختر ۴ ساله زینب را می‌گویم که شب‌ها سجاده مادر سفر کرده‌اش را در گوشه‌ای می‌گشود و به یاد مادر و به جای مادر بر آن نماز می‌گذاشت. شما را به لبخندهای مصلحتی علی بعد از دفن زهرای اطهر برای دلداری بچه‌ها، لبخند‌هایی که حکایت از یک دل سوزان مالامال از خون داشت. شما را به خدا نگذارید یاد جبهه‌ها از دل‌ها زدوده شود.
واگویه برادر حسین الله کرم در اولین تفحص شهدا
پخش پادکست
